بشنو از ني؛ مشاغل فراموش شده زير چتر صندوق کارآفريني اميد

بشنو از نی؛ مشاغل فراموش شده زیر چتر صندوق کارآفرینی امید

تاریخ انتشار : ۱۸ فروردين ۱۴۰۰ چاپ خبر
بشنو از ني؛ مشاغل فراموش شده زير چتر صندوق کارآفريني اميد

حکایت نی در منطقه سیستان حکایت کار و تلاش مردمی ست که  راه امرار معاش‌شان از نی های روییده در تالاب هامون بود. مردمان هامون نشین نی‌ها را از دل تالاب بیرون می‌کشیدند و رج به رج پرده هایی حصیری و زیبا می‌بافتند و نان خانواده را تامین می‌کردند.

با خشک شدن تالاب هامون، کار هامون‌نشینان هم گره خورد و صنعت پرده بافی از گیاه نی در سیستان به فراموشی سپرده شد. بسیاری از مردم که کسب و کارشان را از دست داده بودند به اجبار برای کسب درآمد راهی دیار غربت شدند.

ثمره تلاش ها با حمایت ها دیده می‌شود

صنعتی که به علت نبود شرایط لازم به فراموشی سپرده شده بود با چاره اندیشی و حمایت صندوق کارآفرینی امید دوباره زنده شد و راه درامد زایی برای مردم نیمروز سیستان و بلوچستان باز شد.

ادریس دینارزهی مدیر صندوق کارآفرینی امید سیستان و بلوچستان می‌گوید: این صنعت که چرخه زندگی مردم را در حاشیه تالاب هامون در حرکت داشت، سال ها بود متوقف شده بود؛ صندوق کارآفرینی امید همچون همیشه دست روی حمایت از مشاغلی گذاشت که در مرحله نابودی کامل بود و حصیربافی از گیاه نی یکی از این مشاغل بومی است.

دینارزهی می‌افزاید: اگر چه رسیدن به رونق آن سال های صنعت پرده بافی سخت است، اما صندوق بخش مهمی از توان خود را برای زنده کردن این هنر به کار گرفت و با حمایت مالی و تسهیلاتی از مردم روستانشین، توانست دوباره مردم نیمروز را پای بافت این پرده های حصیری بنشاند.

وی می گوید: در سال 1399 صندوق کارآفرینی امید در تفاهم نامه ای که با بنیاد برکت به امضا رساند به دنبال خود اشتغالی مردم به ویژه در روستاها بود که در این بین، شغل مهم پرده بافی از گیاه نی را در منطقه سیستان مورد حمایت قرار داد.

مدیر صندوق کارآفرینی امید سیستان و بلوچستان همچنین به آمار مطلوب حاصل از این تفاهم نامه در سیستان و بلوچستان اشاره کرد و گفت: در سال 99 از محل این تفاهم نامه هزار میلیارد ریال تسهیلات چهار درصد برای بیش از  چهار هزار طرح پرداخت شد که زمینه اشتغال خیلی از مردم بخصوص در روستاهای سیستان و بلوچستان فراهم شد.

شغلی کهن، در دست فراموشی

بانوان نیمروزی از سالیان دور می گفتند، سال هایی که تالاب هامون، بزرگترین دریاچه آب شیرین جهان، پر آب بود و آبادانی را برای مردم به همراه داشت.

بانوان نیمروزی می‌گفتند: در آن سال ها شغل پدران و مادرانمان همین پرده بافی بود و درآمد زندگی حاصل می شد و این هنر نسل به نسل به ما منتقل شده بود اما اکنون دیگر بافت این پرده ها برای فرزندانمان ناآشناست، چرا که با خشک شدن کامل دریاچه هامون و نبود گیاه نی در تالاب، این صنعت هم فراموش شده بود.

روزنه های امید با حمایت تسهیلاتی

آنان اکنون می گویند: با تسهیلاتی که از صندوق کارآفرینی امید دریافت کردیم، دوباره شغل نیاکانمان را زنده کردیم، اکنون نی را از استان مازندان خریداری کرده و با بافت پرده های حصیری دوباره به درآمد مطلوبی می‌رسیم.

بانوان نیمروزی از سختی کار و بافتن نی ها می گفتند، از ذارت ریزی که پس از لمس نی ها بروی پوست دستانشان باقی می ماند و اذیت کننده بود، با این حال از درامد حاصل  در این روزهای خشکی تالاب، راضی بودند.

بخش مهمی از کار بافتن پرده ها را زنان روستاهای نیمروز عهده دارند اما مردان هم نقش مهمی در این رج به رج ها ایفا می کنند، از آماده  کردن و اندازگیری نی ها تا پیچیدن رج های نهایی بافته شده.

پرده های حصیری بافته شده سیستان این روزها در بازار استان های دیگر به خصوص استان های شمالی طرفداران زیادی دارد و سفارش بافت پرده روز به روز بیشتر می شود.

و حالا دوباره صدای تولید در روستاهای نیمروز شنیده می شود، این ثمره تلاش کسانی است که با امید و حمایت، نگذاشتند هنری ارزشمند در سیستان و بلوچستان نابود شود.